Search

krushibharat

APNA CULTURE AGRICULTURE

First blog post

This is your very first post. Click the Edit link to modify or delete it, or start a new post. If you like, use this post to tell readers why you started this blog and what you plan to do with it.

Featured post

The Next Phase For Agriculture Technology

Agriculture technology is no longer a niche that no one’s heard about. Agriculture has confirmed its place as an industry of interest for the venture capital community afterinvestment in agtech broke records for the past three years in a row, reaching $4.6 billion in 2015.

For a long time, it wasn’t a target sector for venture capitalists or entrepreneurs. Only a handful of funds served the market, largely focused on biotech opportunities. And until recently, entrepreneurs were also too focused on what Steve Case calls the “Second Wave” of innovation, — web services, social media, and mobile technology — to look at agriculture, the least digitized industry in the world, according to McKinsey & Co.

Michael Macrie, chief information officer at agriculture cooperative Land O’ Lakes recently told Forbes that he counted only 20 agtech companies as recently as 2010.

But now, the opportunity to bring agriculture, a $7.8 trillion industry representing 10% of global GDP, into the modern age has caught the attention of a growing number of investors globally. In our 2015 annual report, we recorded 503 individual companies raising funding. This increasing interest in the sector coincides with a more general “Third Wave” in technological innovation, where all companies are internet-powered tech companies, and startups are challenging the biggest incumbent industries like hospitality, transport, and now agriculture.

Annual Agtech Financing 2010 – 2015

Source: AgFunder's AgTech Investing Report: 2015

There is huge potential, and need, to help the ag industry find efficiencies, conserve valuable resources, meet global demands for protein, and ensure consumers have access to clean, safe, healthy food. In all this, technological innovation is inevitable.It’s a complex and diverse industry, however, with many subsectors for farmers, investors, and industry stakeholders to navigate. Entrepreneurs are innovating across agricultural disciplines, aiming to disrupt the beef, dairy, row crop, permanent crop, aquaculture, forestry, and fisheries sectors. Each discipline has a specific set of needs that will differ from the others.

The technologies for the subsectors do have similarities and can be divided into a few clear categories.

Those aiming to impact the industry “on the farm”: input technologies (encompassing all inputs such as fertilizers, pesticides, soil amendments, genetics, seeds, and feed); precision agriculture (including drones & robotics, big data, smart equipment & sensors and farm management software); new production and new business models (indoor or controlled environment agriculture, cellular agriculture, input and asset sharing).

And the technologies looking to disrupt the supply chain after the farmgate: traceability and packaging; processing technologies; waste reducing technologies such as biotechnologies producing biomaterials from food and agricultural waste; farm-to-consumer distribution; e-grocers; and food nutrition transparency.

These technologies are being applied globally across developed and emerging markets, although the vast majority of the activity is taking place in the US.

How quickly we get there

With these different technological subsectors laid out, each with its own growing ecosystem of startups and investors, now all eyes are on how quickly these technologies will be adopted by the industry. Depressed commodity prices have raised concerns about the spending power of farmers and agribusinesses in the short-to-medium term but, at the same time, a survey recently showed that one in four Midwest farmers are planning to purchase new technologies in the hope of increasing efficiencies, and with them, profits.

The rate of adoption for each subsector will differ, and each will face a different set of challenges. The same can be said for agtech being developed for the emerging markets, where innovators are often meeting different needs and creating business models to fit the even more disjointed ag industries in these countries.

Five farm products that can change India’s agriculture landscape

Mango, banana, potato, soybean and poultry are the five main farm products which could form the bedrock of rejuvenation in India’s agriculture and allied activities landscape in the next two decades.

This can be created by building a strong brand for these products in the international markets, reducing wastage by almost half and doubling the per hectare yields, according to the third Food and Agriculture Integrated Development Action Report titled: ‘India as an agriculture and high value food powerhouse: A new vision for 2030, prepared jointly by CII and McKinsey and Company.
The five products have been selected based on their crop size and relevance for consumers, growers and crop diversity.

MAKE CAREER IN FOOD INDUSTRIES

Click here for detail: http://www.transgenelifesciences.com/page.php?id=TVRnPQ%2ccccc

शेतीवर आधारित व्यवसाय : मधमाशी पालन

मधमाशी हा एक कीटक आहे. मधमाशी एपिस प्रजातीमधील मध गोळा करणाऱ्या माशा. “ हानि बी “ या नावाने ओळखणाऱ्या गटामध्ये गांधील माशी, आणि कुंभारीण माशा मोडतात. पण मधमाशा मात्र बारमाही, समूहाने मेणाचे पोळे बनवून त्यात मध साठवतात. मधमाशी पालन हा शेतीवर आधारित एक उपक्रम असून शेतकरी अतिरीक्त उत्पन्न मिळवण्यासाठी हा उद्योग करु शकतात. मधमाशांचं संगोपन शेतावर किंवा घरी पेट्यांमध्ये करता येते. मधमाश्या फुलांमधील मकरंदाचे मधामध्ये रुपांतरण करतात आणि त्यांना पोळ्याच्या कप्प्यांमध्ये साठवून ठेवतात. जंगलांमधून मध गोळा करण्याचा उद्योग दीर्घकाळापासून अस्तित्वात आहे. मध आणि त्यापासून बनवलेल्या उत्पादनांची बाजारपेठेतील मागणी वाढत असल्याने मधमाशी पालनाचा उद्योग एक टिकाऊ उद्योग म्हणून उदयास येत आहे. मध आणि मेण ही मधमाशी पालनातून मिळणारी आर्थिकदृष्ट्या महत्वाची दोन उत्पादने आहेत.

शेतीवर आधारित उद्योग म्हणून मधमाशी पालनाचे फायदे…

मधमाशी पालनासाठी वेळ, पैसे आणि गुंतवणुकीची गरज असते.
मधमाशी पालनाचे पर्यावरणावर सकारात्मक परिणाम होतात. मधमाशा फुलोरा येणाऱ्या अनेक वनस्पतींच्या परागीकरणात महत्वाची भूमिका बजावतात, त्यामुळे सूर्यफूल आणि विविध फळे यांसारख्या ठराविक पिकांच्या उत्पादनात वाढ होते.
मध आणि माशांनी तयार केलेलं मेण शेतीच्या दृष्टीने फारशा मूल्यवान नसलेल्या जागेतून उत्पादित करता येते.
मध हे एक रुचकर आणि अत्यंत पोषक अन्न आहे. मध गोळा करण्याच्या पारंपरिक पद्धतीमुळे मधमाशांच्या अनेक जंगली वसाहती नष्ट होतात. त्यामुळे मधमाशांचं पेट्यांमधे संगोपन करुन आणि घरच्या घरीच मध उत्पादन घेऊन हे टाळता येते.
वैयक्तिक किंवा गटगटानं मधमाशी पालन सुरु करता येऊ शकते.
मध आणि मेण यांच्यासाठी बाजारपेठेत मोठी मागणी आहे.
मधमाशी पालनासाठी लागणारे साहित्य :

शेतीवर आधारित व्यवसाय : मधमाशी पालन

पोळे ही एक साधी लांब पेटी असते आणि तिच्या वरील भागावर अनेक पट्ट्या असतात. या पेटीचा अंदाजे आकार १०० सेंमी लांब, ४५ सेंमी रुंद आणि २४ सेंमी उंच असा असावा. ही पेटी २ सेंमी जाड असावी आणि पोळे १ सेंमी रुंदीच्या प्रवेश छिद्रांसहित एकत्र चिटकवलेले आणि स्क्रूने घट्ट केलेले असावे. वरील पट्ट्या पोळ्याच्या रुंदीइतक्याच लांबीच्या असाव्यात जेणेकरुन त्या आडव्या बरोबर बसतील आणि त्यांची जाडी १.५ सेंमी असावी म्हणजे एक वजनदार मधाचे पोळे पेलण्यासाठी त्या पुरेशा होतील. प्रत्येक स्वतंत्र वरील पट्टीला एकेक पोळे तयार करण्यासाठी मधमाशांना आवश्यक नैसर्गिक जागा मिळण्याकरता ३.३ सेंमीची रुंदी ठेवणं गरजेचं आहे.
धुराडं हे दुसरं महत्वाचं साधन आहे. ते लहान पत्र्याच्या डब्यापासून तयार करता येते. मधमाशा आपल्याला चावू नयेत आणि त्यांना नियंत्रित करता येण्यासाठी त्याचा वापर केला जातो.
मधमाशा पालन क्षेत्रात काम करताना माशांच्या दंशापासून आपले डोळे आणि नाकाचा बचाव करण्यासाठी कापड वापरतात.
वरील पट्ट्या सैल करण्यासाठी आणि मधाची पोळी कापण्यासाठी सुरीचा वापर करतात.
मधमाशांना पोळ्यापासून दूर करण्यासाठी पिस वापरतात.
राणी माशी विलगक.
काड्याची पेटी.
भारतामध्ये मधमाश्यांच्या प्रजाती :

शेतीवर आधारित व्यवसाय : मधमाशी पालन

दगडी माशी (अपीस डोरसाटा) : या माशा उत्तम प्रकारे मध गोळा करतात आणि त्यांच्या प्रत्येक वसाहतीमागे सरासरी मध उत्पादन ५०-८० किलो असते.
लहान माशी (अपीस फ्लोरिआ) : या माशा कमी मध गोळा करतात आणि त्यांच्या प्रत्येक वसाहतीमागे अंदाजे २००-९०० ग्रॅम मध मिळतो.
भारतीय मधमाशी (अपीस सेराना इंडीका) : या मधमाशांद्वारे होणारे मध उत्पादन दर वर्षी प्रति वसाहत ६-८ किलो असते.
युरोपिअन मधमाशी [इटालिअन मधमाशी] (अपीस मेल्लीफेरा) : यांच दर वसाहतीमागे सरासरी मध उत्पादन २५-४० किलो असतं.
डंखरहित मधमाशी (त्रिगोना इरीडीपेन्नीस) : वर उल्लेख केलेल्या प्रजातींच्या शिवाय, केरळमध्ये आणखी एक प्रजाती अस्तित्वात आहे तिला डंखरहित मधमाशी म्हणतात. त्या खऱ्या अर्थानं डंखरहित नसतात, परंतु त्यांचा डंख पुरेसा विकसित झालेला नसतो. त्या परागीकरण चांगल्या प्रकारे करतात. त्यांच्याद्वारे दर वर्षी ३००-४०० ग्रॅम मध उत्पादन मिळतं.

मधाच्या पोळ्यांची स्थापना :
मध उत्पादन केंद्र पाण्याचा चांगला निचरा असलेल्या खुल्या जागेत उभारावं, शक्यतो फळांच्या बागांच्या जवळ, मकरंद, परागकण आणि पाणी भरपूर असलेल्या ठिकाणी उभारणी करावी. पोळ्यामधलं तापमान आवश्यक तितकं राहण्यासाठी सूर्यप्रकाशापासून संरक्षण करणं महत्वाचं आहे. पोळ्याच्या स्टँडच्या भोवती मुंग्या शिरु नयेत यासाठी पाणी भरलेले खंदक (अँट वेल्स) ठेवाव्यात. वसाहतींचे तोंड पूर्वेच्या दिशेला असावं, पाऊस आणि सूर्यापासून पेटीचं रक्षण होण्यासाठी दिशेमध्ये थोडेफार बदल करावेत. या वसाहतींना पाळीव जनावरं, अन्य प्राणी, गर्दीचे रस्ते आणि रस्त्याकडील दिव्याच्या खांबांपासून दूर ठेवावं.

मधमाशांच्या वसाहतीची स्थापना करणे :
मधमाशांची वसाहत स्थापन करण्यासाठी, जंगलात वसलेली वसाहत एखाद्या पोळ्याकडे स्थानांतरित करुन किंवा मधमाशांचा जत्था जवळून जात असताना त्यांना तिथे वसण्यासाठी आकृष्ट करुन मधमाशा मिळवता येतात. तयार केलेल्या पोळ्यामध्ये एक जत्था किंवा एक वसाहत वसवण्याच्या पूर्वी, जुन्या पोळ्याचे करड्या रंगाचे तुकडे किंवा पोळ्यातील मेण नव्या पोळ्याला चोळून त्याचा वास मधमाशांसाठी ओळखीचा करणं फायद्याचं ठरतं. शक्य झाल्यास, राणी मधमाशीला एका नैसर्गिक जत्थ्यातून पकडून एखाद्या पोळ्याखाली ठेवावं आणि अन्य मधमाशांना आकृष्ट करावं. पोळ्यामध्ये वसवलेल्या जत्थ्याला काही आठवडे अर्धा कप गरम पाण्यात अर्धा कप पांढरी साखर विरघळवून अन्न द्यावं म्हणजे पट्ट्यांच्या लगत पोळं जलदगतीनं तयार करण्यात मदत होईल. अधिक गर्दी होऊ देऊ नये.

मधमाशी वसाहतींचे व्यवस्थापन :

मधाच्या पोळ्यांची तपासणी शक्यतो सकाळच्या तासांमध्ये मधाच्या हंगामामध्ये आठवड्यातून एकदा करावी.
पोळ्याची स्वच्छता पुढील क्रमाने करावी, छप्पर, सुपर /सुपर्स, ब्रूड चेंबर्स आणि फ्लोअर बोर्ड.
सुदृढ राणी माशी, अळ्यांची वाढ, मध आणि परागकणांची साठवणूक, राणी चौकटींची उपस्थिती, माशांच्या संख्या आणि नर मधमाश्यांच्या वाढ पाहण्यासाठी वसाहतींवर नियमितपणे देखरेख ठेवा.
मधमाश्यांच्या खालीलपैकी कोणत्याही शत्रूंद्वारे त्रास होत असल्यास त्याचा शोध घ्या.
मेण पतंग (गॅलेरिया मेल्लोनेला) : मधमाशांच्या पेटीतील पोळं, कोपरे आणि पोकळीतून सर्व अळ्या आणि रेशीमयुक्त जाळ्या काढून टाका.
मेण कीडे (प्लॅटीबोलियम स्प.) : प्रौढ कीडे गोळा करुन नष्ट करा.
तुडतुडे : माइट्स: पोळ्याची चौकट आणि तळाचा बोर्ड ताज्या बनवलेल्या पोटॅशिअम परमँग्नेटमध्ये बुडवलेल्या कापसाच्या बोळ्यांनी स्वच्छ करा. तळाच्या बोर्डवरील सर्व तुडतुडे निघून जाईतोवर ही प्रक्रिया वारंवार करा.
अनुत्पादन काळातील व्यवस्थापन
ज्येष्ठ माशांना काढा आणि उपलब्ध सुदृढ नव्या माशांना ब्रूड चेम्बरमध्ये नीट बसवा.
आवश्यक असल्यास, विभाजन बोर्ड बसवा.
राणीच्या चौकटी आणि नर मधमाशांची चौकटी, दिसल्यास नष्ट करा.
भारतीय मधमाश्यांसाठी प्रति आठवडा प्रति वसाहत २०० ग्रॅम साखर या दराने साखर सीरप (१:१) द्या.
पळवापळवी टाळण्यासाठी सर्व वसाहतींना एकाचवेळी अन्न द्या.
मधाची उपलब्धता असण्याच्या काळातील व्यवस्थापन
मध उपलब्ध असण्याच्या हंगामापूर्वी वसाहतीत पुरेशा संख्येनं माशा ठेवा.
पहिले सुपर आणि ब्रूड चेम्बर यांच्यामध्ये जास्तीत जास्त जागा द्या आणि पहिल्या सुपरच्या वर नको.
राणीमाशीला ब्रूड चेम्बरमध्येच ठेवण्यासाठी ब्रूड आणि सुपर चेम्बर यांच्या दरम्यान राणीला वेगळी करण्याच्या शीट्स ठेवा.
वसाहतीची तपासणी आठवड्यातून एकदा करा आणि मधानं भरलेल्या फ्रेम्स सुपरच्या बाजून काढून घ्याव्यात. तीन-चतुर्थांश भाग मधानं किंवा परागकणांनी भरलेल्या आणि एक-चतुर्थांश बंदीस्त अळ्यांनी भरलेल्या फ्रेम्स चेंबरच्या बाहेर काढून घ्याव्यात आणि त्यांच्या जागी रिकामी पोळी किंवा फ्रेम्स आधारीसहित ठेवण्यात याव्यात.
पूर्णतः बंदीस्त, किंवा दोन-तृतियांश आवरणयुक्त पोळी मध काढण्यासाठी बाहेर काढण्यात यावीत आणि मध काढून घेतल्यानंतर सुपर्समध्ये परत ठेवावीत.

मधाची काढणी :

पोळ्याच्या ज्या भागातून मध काढायचा आहे त्या भागातील मधमाशांना धुरानं दूर करावे आणि पोळी काळजीपूर्वक कापून घ्यावीत.
मधाची काढणी शक्यतो दोन मुख्य फुलोऱ्याच्या मोसमांच्या दरम्यान आणि त्यांच्या लगेच नंतर, अनुक्रमे ऑक्टोबर /नोव्हेंबर आणि फेब्रुवारी-जूनमध्ये काढणे शक्य होते.
पिकलेले पोळे रंगाने हलके असते आणि मधाने भरलेले असते. दोन्ही बाजूंच्या निम्म्यापेक्षा अधिक मधाचे कप्पे मेणाने बंद केलेले असतात.11951883_1640927316164408_9173485489365026475_n11951883_1640927316164408_9173485489365026475_n

Register your Farm as a Company

शेतकरी बांधवाने प्रथम आपले शेत हे एक कंपनी आहे असे ठरवून घ्या.
कंपनीला एक चांगले नाव देवून टाका
कंपनीला उद्योग म्हणून नोंद करा
कंपनीचे बँक खाते उघडा
कंपनीचा प्रकल्प अहवाल तयार करा
मग बँक लोन साठी कोणतीही बँक तयार असेल .
कंपनी कर्मचारी भरती करा आपले घरचेच कर्मचारी
चालतील किमान चार तरी असावे .

dsc_2235आपले क्षेत्र ५ एकर असेल तर फारच उत्तम पाण्यासाठी एक पाच गुंठ्याचे शेत तळे तयार करा असले तर फार उत्तम .
आता आपल्या कंपनीचा पाणी प्रश्न मिटला असेल तर लांबी रुंदी मोजून ९ गुंठे क्षेत्राचे २० प्लॉट तयार करा सर्व प्लॉट सारखे लांबी रुंदीचे व समोर १० फुट ते २० फुट कच्चा रस्ता तयार करावे .रस्ता
नंतर केला तरी चालेल जागा सोडून द्या .

आता आपले उत्पादन ठरुवून घ्या
कांदा,मिरची,टमाटे ,बटाटे,वांगे , लसुन,पालक,मेथी,
कोथांबीर,कोबी,गाजर ,वाटाणे ,बीट ,काकडी,भेंडी,गवार ,कारले,भोपळे,दोडके,वाल हे साधारण तीन ते सहा महिने घेणारे वान आपण आपल्या उत्पादनात लोंकाची गरज व आपली कमीत कमी खर्च व जास्त उत्पन मिळेल असे वान निवडून उद्योग सुरु करावा पूर्ण वेळ कंपनीला द्या .

आता आपण रस्ता सोडणार व प्लॉट पाडणार तर वेगळे वेगळे प्लॉट पाडत असताना ५ एकर जमिनीची साईज नुसार आपण ९ गुंठे चे २० प्लॉट पाडणार तर आपल्याकडे २० गुंठे रस्ता व प्लॉट लेआऊट करताना आपल्यालाला या कंपनीला जवळपास १०००० फुट लांबीचे कुंपण करावे लागणार ते कुंपण तुम्ही फळझाडे लागवड करून करावे १० फुटावर इक झाड असे १००० फळ झाडे लागवड करावे त्यात २० प्रकारचे प्रत्यकी ५० फळझाडे प्रमाणे लावावीत ती अश्या प्रकारची असावी कि त्याची फळे कुठेही सहज विकली जातात व प्रत्येक महिन्याला आपल्याला त्यातून किमान चार प्रकारची फळे बाजारात विकता आली पाहिजे.

त्याची निवड करताना नारळ,फणस,आंबा,चिकू,पेरू,संत्र,मोसंबी,लिंबू,पपई ,केळी ,बदाम,काजू,सीताफळ,रामफळ,जांभूळ,द्राक्ष,अंजीर,आवळा ,डाळिंब,अप्पेल बोर याप्रमाणे करावी.

आता आपल्याकडे २० फळझाडे व २० भाजी पाला प्रकार चे उत्पादन असेल आपले प्रतेक उत्पादन हे मर्यादित व चांगल्या प्रतीचे व सेंद्रिय खतापासून तयार झालेले असेल त्याची गरज सर्वांनाच असेल व गरज हि मागणी ची जननी आहे व सर्वच गरजेच्या वस्तू एकाच जागेवर मिळाल्या तर जास्त मागणी असेल तर चांगला ग्राहक आपल्या शोधात असेल .
तर कुठली भाजी व फळ काय दरात विकायची हे आपली कंपनी ठरवणार त्यामुळे कुणी आपल्याला दबाव अनु शकत नाही .त्यामुळे बहु उपयोगी फळ व भाजीपाला आपण उत्पादन करून शेती मध्ये खरच सोने पिकवू शकतो .
काही त्रुटी असेल तर योग्य मार्गदर्शन घ्या पण सवतः ठरवून टाका मी माल योग्य भाव मिळाला तर विकेल .

जर आपली शेती हायवे वर असेल तर फार सुंदर
नाही तर कंपनीचे एक विक्री संकुल छोठी मंडी (मौल) तयार करा .
रोज आपलाच माल आपल्याच मंडी (मौल )मधे विक्री झाला तर आपल्याला हवा तो माल आपण आपल्या कंपनीत तयार करू व आपल्याला हवा तो भाव मिळाला तर विकू हा निर्धार करवा लागेल .

यासोबत कंपनी कडे तळे असेल त्यात मासे पाळता येतील व ते उत्पादन आपल्या मंडी (मौल) मध्ये सहज विकेल .

जर आपले काही पशुधन असेल तर फार चांगले
नाही तर प्रगती नुसार पाच ते दहा देशी गाय पालन करून दुध मंडी (मौल) मध्ये आरामात विकले जाणार ते पण चांगल्या भावात वरील भाजी पाल्यात जे रिजेक्ट होईल ते गाय खातील त्यामुळे त्यांना दुसरा चारा बघण्याची आवशकता नाही .

शेणखत ,गोमुत्र कंपनीला फार मुबलक प्रमाणात मिळेल त्यातून सर्व भाजी पाला सेंद्रिय खतापासून तयार झालेला असेल आपल्याला काही सांगणे गरजेचे नाही कि रासानिक खताच्या वापरामुळे आपण दररोज थोड्या प्रमाणात जहर खात आहोत .

ज्यांना उभय आहार चालतो त्यांनी गावरान प्रजातीचे कुकुट पालन करून अंडी व चिकन आपल्या मंडी (मौल) विक्री करून हवा तो भाव मिळवता येणार .

Blog post title

This is an additional placeholder post. Click the Edit link to modify or delete it, or start a new post.

Blog post title

This is an additional placeholder post. Click the Edit link to modify or delete it, or start a new post.

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑